czwartek, 20 października 2016

Chwilowa przerwa od życia

Czas ucieka i gubię się
Odpoczywam chwilę, lecz nigdy nie na dłużej
Głęboko w sobie wyczuwam niezaspokojoną potrzebę
Na coś, co umiliłoby mi te wszystkie przesiedziane dni
Chciałbym powrócić do czasów swojej świetności
Chciałbym ponownie czuć
I tak leci godzinka za godzinką gdy leżę sobie na wznak

2 komentarze:

  1. Bardzo zyciowe. Wrecz do bolu

    OdpowiedzUsuń
  2. Krótko, lecz treściwie :D

    OdpowiedzUsuń